Zorgen voor anderen zit in Jacquelines bloed: “Hier mag ik de moeder zijn”
Van passie naar droombaan, dat is Jacqueline gelukt. Sinds december 2021 werkt ze als woonbegeleider en persoonlijk begeleider bij Co-Coon, een kleinschalige woongroep in Nuth. “Hier mag ik de moeder zijn met wat extra administratieve taken. Dat vind ik fijn,” vertelt Jacqueline. In haar vrije tijd wandelt ze graag met haar honden, maakt ze knuffels voor minderbedeelden én is ze ook nog eens vrijwilliger in een woonvorm waar ze onder andere knutselactiviteiten organiseert. “Mijn hart ligt bij deze mensen.”
Werken in een woonvorm
Al meer dan 30 jaar werkt Jacqueline bij WSP Parkstad, waarvan 20 jaar als afdelingshoofd. In die periode wordt het verlangen om in een woonvorm te werken aangewakkerd. Doordat ze veel werkt met mensen met downsyndroom, komt ze in aanraking met woonvormen en raakt zo in gesprek met begeleiders. “Ik vond dat altijd geweldig. Dat je er voor mensen kon zijn. Zonder ze op de huid te zitten en zonder deadlines zoals bij productie.”
Van Jacqueline wordt gevraagd meer op kantoor te werken als afdelingshoofd en administratieve taken uit te voeren, waardoor ze steeds verder wegraakt van de mensen waar ze zo graag mee werkt. Ze merkt dat ze niet meer echt op haar plek zit en probeert verschillende functies op verschillende locaties. Een opeenstapelingen van ingrijpende gebeurtenissen volgt. Haar man wordt ernstig ziek en Jacqueline krijgt zelf twee auto-ongelukken achter elkaar. Dat was het keerpunt. “Nu wil ik eindelijk de baan die ik eigenlijk altijd al ambieerde. Ik wil in een woonvorm werken.”
Toeval bestaat niet
“We zijn samen koffie gaan drinken om erachter te komen wat haar wensen en ambities zijn. Op dat moment was Jacqueline nog ziek maar we hebben toch besproken wat ze graag wil zodra ze weer aan het werk mocht,” vertelt jobcoach Jolanda Rijcks. Zodra de wens om bij een woonvorm te werken boven tafel komt, denkt Jolanda gelijk aan Co-Coon en legt het eerste contact. Omdat Jacqueline een zware periode achter de rug heeft, was vooral laagdrempeligheid belangrijk. Zo kan ze wennen aan de werkzaamheden maar natuurlijk ook ervaren hoe het nou is om eindelijk als begeleider aan de slag te gaan.
En daar stond Co-Coon gelukkig voor open. Toeval bestaat niet, want op dat moment is Co-Coon ook nog eens op zoek naar versterking. “Qua timing paste Jacqueline in het plaatje. Het heeft gewoon zo moeten zijn,” vertelt Peter Vegter, medeoprichter bij Co-Coon. “Ik ben heel blij dat de droom van Jacqueline is uitgekomen. En dat Co-Coon daar positief aan heeft bij gedragen,” aldus Jolanda.
Moederfiguur
Jacqueline werkt als woonbegeleider én is daarnaast persoonlijk begeleider van twee bewoners. Hoe dat zit licht Linda Vegter, medeoprichter bij Co-Coon, graag toe: “Bewoners vroegen al snel of Jacqueline hun persoonlijk begeleider mocht worden. Dan ben je het aanspreekpunt en regel je alle zaken rondom die persoon, heb je contact met familie en bijvoorbeeld de bewindvoerder. Eigenlijk alles wat normaal een moeder of een vader doet.” Dat is precies wat Jacqueline het allermooiste vindt aan haar werk: een moederfiguur zijn. Naast huishoudelijke taken zoals koken met bewoners, knutselen en samen naar de winkel of huisarts gaan, houdt ze zich ook bezig met de administratie zoals zorgplannen en verslaglegging.
“Wij zijn super tevreden met Jacqueline. Vooral met haar betrokkenheid. Daar zit misschien ook wel haar valkuil,” lacht Peter. “Maar die betrokkenheid heb je wel nodig. En dat stellen we natuurlijk heel erg op prijs. Ze doet het perfect.”
Het team is rond
Dat Jacqueline haar droombaan heeft gevonden, is zeker. In korte tijd heeft ze een sterke band opgebouwd met de bewoners en onderling met collega’s. Ze is echt onderdeel van het team. “Ik kan altijd bij hun terecht. Toen mijn man een jaar was overleden, kreeg ik een bloemetje. Af en toe krijg ik een appje van Linda dat ze blij is dat ik bij het team hoor. Dat vind je niet op veel plekken.”
Daar heeft Linda nog één ding aan toe te voegen: “Met Jacqueline is het team rond. Ze is een fijne collega en heeft de werkzaamheden snel opgepikt. Eigenlijk loopt het allemaal vanzelf. We willen haar niet meer laten gaan.”
