Tweede “Hoe kan het wel”-sessie
De praktijk is weerbarstiger dan de theorie
De eerste “Hoe kan het wel”-sessie bracht belangrijke knelpunten aan het licht bij het begeleiden van statushouders naar werk. Wat is ervoor nodig om hen duurzaam aan een baan te helpen? En waar lopen bedrijven tegenaan? De bijeenkomst was zo waardevol dat er een tweede sessie is georganiseerd, dit keer met de drie leden van het Dagelijks Bestuur van WSP Parkstad; wethouders Martin de Beer, John Roland en Christian Wilbach. Zij kregen direct inzicht in de obstakels waar bedrijven én ketenpartners in het sociaal domein tegenaan lopen. Want hoewel iedereen bereid is om statushouders aan werk te helpen, blijkt de praktijk vaak ingewikkelder dan gedacht.
De sessie vond plaats bij Medtronic, één van de voorlopers in Parkstad waar al veel statushouders worden ingezet in het werkproces.
Concrete obstakels: van vervoer tot bureaucratie
Vervoer is een groot knelpunt. Door wisselende werktijden en beperkte busverbindingen regelen bedrijven soms zelf transport, omdat het openbaar vervoer in de regio of op bedrijventerreinen niet goed aansluit. Veel statushouders hebben geen rijbewijs of auto, en fietsen is vaak geen optie omdat ze dat in hun thuisland niet hebben geleerd. Hierdoor valt bijna de helft van de kandidaten af vanwege vervoersproblemen. De aanpak verschilt per gemeente: in de ene gemeente krijgt een kandidaat direct een fiets, terwijl dat in de andere gemeente geen standaardoplossing is.
Daarnaast krijgen statushouders te maken met een wirwar aan regelzaken. Social Coach Meriam Weiss ziet dit dagelijks terug. Statushouders komen met stapels brieven die ze niet begrijpen, hebben vragen over gezinshereniging, opleiding, taalbegeleiding en andere praktische zaken. De ondersteuning hierin verschilt per gemeente, wat leidt tot frustratie en vertraging.
Werkgevers, zoals Ghislain Boumans van Houthandel Boumans, lopen tegen veel praktische uitdagingen aan. Het in dienst nemen van een statushouder brengt extra regelwerk met zich mee, van administratieve verplichtingen tot begeleiding bij alledaagse vragen. Werkgevers hebben hier simpelweg niet altijd de tijd voor. Niet omdat ze niet willen—Houthandel Boumans werd zelfs uitgeroepen tot MVO-ondernemer van 2023 in Parkstad vanwege zijn inclusieve personeelsbeleid. Maar vooral voor kleinere werkgevers moet de tijd die zij investeren in begeleiding wel lonen. WSP Parkstad zet daarom jobcoaches en nazorgcoaches in om deze praktische drempels weg te nemen en zo duurzame plaatsingen mogelijk te maken.
Van ervaringsdeskundige naar werkbegeleider
Essam, zelf ooit nieuwkomer in Nederland, weet als geen ander hoe het voelt om een nieuw bestaan op te bouwen. Hij kreeg te maken met vooroordelen en obstakels, maar vond uiteindelijk zijn plek. Nu werkt hij als werkbegeleider bij Medtronic en helpt hij andere statushouders hun draai te vinden op de werkvloer. Hij kent de uitdagingen en weet waar ondersteuning nodig is.
Succes en vervolg
Deze sessie maakte opnieuw duidelijk: de wil is er, maar zonder praktische oplossingen blijven te veel talenten onbenut. Een betere samenwerking tussen gemeenten, werkgevers en ketenpartners is cruciaal om deze drempels weg te nemen. Want alleen dan kan het écht wél.
Ook de tweede Hoe kan het wel sessie krijgt weer een vervolg! Samen met werkgevers en ketenpartners gaan we met de benoemde knelpunten aan de slag om het proces verder te optimaliseren. Ook gaan we samen met de gemeenten kijken naar verbeteringen van enkele processen. Tijdens de derde sessie kunnen we dan hopelijk al een aantal mooie resultaten presenteren.
