Rouwverwerking op het werk: samen stilstaan
Binnen Beschut 2.0 zijn er in de afgelopen periode een aantal collega’s overleden. Dat maakt veel indruk en roept verdriet op. Het is belangrijk om daar samen bij stil te kunnen staan. Wat begon als iets kleins, is uitgegroeid tot een mooi en belangrijk moment voor collega’s bij Beschut 2.0.
Gedenkplekje op de werkvloer
Voormannen Marc en Hub hebben een gedenkplekje op een kast in hal 3 ingericht met een kruisje en een kaarsje. “Daar kunnen mensen rouwkaartjes zetten of gewoon even stilstaan” vertelt Hub. Op het gedenkplekje staat een spaarpotje waar collega’s geld in kunnen doen. “Van dat geld kopen we gezegende kaarsen. Die kunnen mensen ook mee naar huis nemen. Er heeft al eens meer dan honderd euro ingezeten. Dat zegt wel iets over hoeveel het leeft” zegt Marc. Maar het bleef niet bij dat hoekje. Al snel groeide het uit tot iets groters.
Samen herdenken bij een kapelletje
Elke week gaat een van de twee voormannen met een groepje collega’s naar een kapelletje in de buurt. “Het is helemaal vrijwillig,” zegt Hub. “We steken een kaarsje aan, zijn een paar minuten stil. Wie wil, kan iets in een schrift schrijven. Mensen waarderen het echt. Het doet ze wat. Ze zijn even stil, soms geëmotioneerd, maar vooral dankbaar.” En het gaat niet alleen over collega’s die overleden zijn. Ook dierbaren van thuis worden herdacht. Dat maakt het extra bijzonder.
Bewuster stilstaan bij verlies
Een medewerker van Beschut 2.0 vindt het fijn dat dit er is. “We zijn in de afgelopen jaren een paar collega’s verloren. Natuurlijk denk je aan ze, maar vaak ga je daarna snel weer door met je werk. Nu, door dit initiatief, sta je er wat vaker bij stil. En je praat er ook sneller over met anderen.” Voor hem is het extra waardevol. “Mijn broer is niet zo lang geleden overleden. Thuis ben ik alleen. Dan ga je piekeren. Op het werk kun je erover praten met collega’s. Dat lucht op. Je voelt je gesteund.”
Herdenken verbindt collega’s
Volgens hem brengt het collega’s dichter bij elkaar. “Je ziet dat mensen behoefte hebben om te herdenken. Ook als ze dat normaal niet zo snel laten merken. Ik raad het anderen echt aan om mee te doen. Het is een mooi initiatief. Ik ben blij dat het er is.”