Meekijken met de 5 stagiaires bij Beschut
Iedere donderdag rijdt Pim Knols, mentor en stagebegeleider, met het vijftal naar de Sourethweg om aan de slag te gaan. De tweedejaars leerlingen, 14 à 15 jaar, van VSO de Pyler lopen twaalf weken stage. En deze prachtige samenwerking heeft ook nog eens voor een primeur gezorgd: Dylano, Jozua, Caine, Quinten en Dylano zijn namelijk de allereerste stagiaires bij WOZL!
Van schoolbank naar stage
VSO de Pyler in Heerlen verzorgt in een ontspannen omgeving speciaal voortgezet onderwijs voor zeer moeilijk opvoedbare en lerende kinderen en kinderen met autisme of een handicap. “Een omgeving waarin veel meer mag en veel minder moet,” vertelt Pim. “Dat heeft als voordeel dat zij op hun eigen tempo ontwikkelen en leren.” Een diploma halen is geen moetje, belangrijker is om te kijken of ze uiteindelijk naar een geschikte arbeidsplaats kunnen. Daarom is stage lopen zo belangrijk. Dan wordt er gekeken wat de jongeren straks op de werkvloer kunnen.
Voordat het vijftal aan de slag ging bij Beschut, hebben ze een interne stage gehad op school met opdrachten van diverse bedrijven. Pim: “Wij merken dat deze stage bij WOZL in het tweede jaar van de opleiding daar prima op aansluit. De jongens die binnen de school toch wel meer moeilijk gedrag laten zien, leveren hier echt uitzonderlijk goed werk. Dat is echt fantastisch.” Voor Hub Remmel, voorman en stagebegeleider vanuit WOZL, is dit een project dat hem aan het hart ligt. Hij vindt het geweldig om met de jongens te werken. “Het is een leuke groep. Pim heeft verschillende stageplekken gezien maar vindt dit echt iets waar de jongens thuishoren. Ze hebben het gevoel dat ze naar het werk gaan.”
Van doosjes vouwen en zakjes etiketteren tot het bundelen van krimps
En de stagiaires? Eerst vonden ze het wel spannend, zo’n stage lopen, maar dat was gauw voorbij. Pim: “Ze zijn in een warm badje terechtgekomen. Deze jongens hebben extra begeleiding nodig en er is geen druk, daar gaan ze heel goed onder. Echt een schot in de roos voor onze doelgroep.”
Een greep uit de werkzaamheden van Jozua, Dylano, Quinten, Dylano en Caine: bundelen van krimps, doosjes vrouwen, inpakken van assortimentsdozen en zakjes etiketteren. “We proberen ze elke week andere werkzaamheden te laten doen,” legt Hub uit, “zodat ze het niet saai gaan vinden.” Er is niets leuker dan aan het einde van de dag naar huis gaan en zien dat ze een berg werk hebben verzet waar iedereen blij mee is. Dat zijn de echte succeservaringen, vindt Pim. “Gezien de beperkingen die ze toch wel hebben horen ze vaak wat ze niet kunnen, dat is niet fijn. Dankzij de positieve benadering zijn ze geneigd alles eruit te halen dat er in zit."
“Soms kan ik ineens erg boos zijn. Dankzij deze stage heb ik dat afgeleerd. Zodra ik voel dat ik boos word, stop ik even en dan zeg ik dat."
Van leren omgaan met frustraties tot Pokémon spelen in de pauze
De jongens hebben op hun eigen manier plezier in de stage én ook aardig wat geleerd. De spontane Quinten en Dylano houden erg van afwisseling, Jozua en Caine doen lekker hun eigen ding maar kijken wel graag de kat uit de boom en de andere Dylano heeft echt zijn draai gevonden en houdt wel van een uitdaging. Natuurlijk horen ook persoonlijke ontwikkelingen bij het leerproces: omgaan met frustraties, rekening houden met anderen en geduldig zijn. “Soms kan ik ineens erg boos zijn. Dankzij deze stage heb ik dat afgeleerd. Zodra ik voel dat ik boos word, stop ik even en dan zeg ik dat," vertelt Caine. En natuurlijk wordt er tussen al dat harde werken ook nog plezier gemaakt. Zo is Pokémon spelen in de pauze favoriet. “Op donderdag heb ik meestal een goed humeur,” aldus Dylano.
De groei die de jongens doormaken, is Pim natuurlijk ook opgevallen. “Ze hebben bepaalde vaardigheden, die ze nodig hebben op een werkvloer, toch in huis. Ze houden de opdrachten goed vol en houden zich aan afspraken. Dat komt hier beter uit de verf.” Ook Hub vindt de samenwerking met de jongens geslaagd en hoopt volgend jaar weer stagiaires te begeleiden. Over een van de jongens vertelt hij: “Als we hem een vast contract zouden geven, zou hij zich niet lang bedenken en afscheid nemen van school.”
