Cultuurproject bij Beschut 2.0: Ik zie je, ik hoor je
Begin 2021 is er op onze beschutte locatie op de Sourethweg een start gemaakt met het bespreken van gedragskaarten. In een informele setting worden verschillende thema’s besproken met kleine groepen medewerkers zodat iedereen zijn of haar zegje kan doen. Om voor nog meer openheid te zorgen en het vertrouwen verder te laten groeien, is vorige week de studio geopend. Een huiselijke ruimte om rustig met elkaar te praten en luisteren onder het genot van een kopje koffie.
Een ontdekkingsreis
De eerste stap van het cultuurproject was om helder te krijgen wat respect is en hoe dat door iedereen wordt beleefd. “Voor dit project hebben we externe hulp ingeschakeld,” licht Ton Peeters, manager Beschut 2.0, toe. “Desiree Kalz van Visual Brainwaves heeft ons vergezeld op onze ontdekkingsreis.” Voor Ton als manager was de opdracht helder: “Als werkleiding met één mond praten en helder zijn in wat je beoogt aan de hand van de gedragskaarten. Maar zo makkelijk was het niet en al helemaal niet vanzelfsprekend.”
Het project is eerst onder de aandacht gebracht van de afdelingshoofden en daarna de voormensen. “Na een aantal gesprekken zijn we gestart met de rode draad in kaart te brengen,” vertelt projectleider Marco Bukowski. Vervolgens was het tijd om alles door te vertalen richting de medewerkers. In een informele setting werd gestart met de gedragskaarten ‘veilig werken’ en ‘vertrouwen’ als sub thema. “Eerst waren de groepen vrij groot: zo’n vijftien mensen. Maar hoe groter de groep, des te meer onrust. Daarom hebben we de groepen teruggebracht naar zo’n acht mensen.” Daar is de studio, waar bewust is gekozen voor tien zitplekken, perfect voor.
Mensen durven langs te komen om wat te vertellen. Dat gebeurt ook onderling. Je merkt dat er vertrouwen is om bij iemand iets neer te leggen.
Van sceptisch naar positief
Voor Marco was het cultuurproject in het begin wel even spannend. Al helemaal nadat hij door Desiree werd gevraagd om projectleider te worden. “Ik was in het begin sceptisch maar heb uiteindelijk na een aantal positieve gesprekken de taak van projectleider op mij genomen. Ik ben tevreden hoe het project tot nu toe is ontvangen en is uitgevoerd door iedereen die bij dit project betrokken is.” Dat is ook te merken aan de afdelingshoofden en voormensen die positief zijn omdat ze nu zien dat er daadwerkelijk wordt doorgepakt en actie wordt ondernomen.
“Wat ik prachtig vind om te zien is dat er mensen echt opgebloeid zijn als voorman,” vertelt Ton. “Een mooi voorbeeld is dat er twee voormensen vroegen of ze met iemand in gesprek konden gaan over persoonlijke verzorging. Dat hebben ze toen gedaan aan de hand van de gedragskaarten. Er volgde een fijn en open gesprek waarin de medewerker de voormensen bedankte omdat zij zich er niet bewust van was.” Dat het gesprek werd gezien als hulp, is tegelijkertijd ook een uitstekend voorbeeld dat juist medewerkers zich durven open te stellen. Marco: “Mensen durven langs te komen om wat te vertellen. Dat gebeurt ook onderling. Je merkt dat er vertrouwen is om bij iemand iets neer te leggen.”
Hoe nu verder?
“Tijdens de tussentijdse evaluatie met Desiree zijn we tot de conclusie gekomen dat de eerste gedragskaart is afgerond. Het vervolg is besproken en wordt iedere drie maanden geëvalueerd,” vertelt Marco. Nu met de opening van de studio is de volgende gedragskaart aan de beurt met als thema ‘agressie’.
Ton: “Ik wil de mens centraal zetten. We zijn er voor de mensen. Ik zie je en ik hoor je, dat vind ik heel belangrijk. En dat stralen we ook uit.”
