2a9fc639b7cd507745fc968509938fd312515490.jpg

“Ik heb niet de gemakkelijkste weg gekozen, maar wel de leukste”

Jacqueline heeft geen gemakkelijk verleden. Twaalf jaar geleden verloor ze haar 14-jarige zoon. Ze kwam in een enorm gat terecht, maar wist zich na een aantal jaar én met behulp van de juiste therapie weer bij elkaar te rapen. Uiteindelijk besloot ze het receptie werk achter zich te laten. Ze heeft altijd met veel plezier achter de receptie gezeten, in die tijd ook nog op alle locaties van ons Sw-bedrijf. Jacqueline vertelt: “Het was heel leuk, maar na verloop van tijd kon ik het werk dromen. Ik merkte zelf dat ik toe was aan iets nieuws. Na het volgen van therapie merkte ik ook echt dat ik daar klaar voor was”.

Jacqueline werkte op het hoofdkantoor van WSP Parkstad en kwam daarom gemakkelijk in contact met arbeidsmakelaars en jobcoaches. Jobcoach Wanda Cima vertelt hoe dat ging: “Het was niet eens een vraag, het was meer een mededeling. Op een dag kwam Jacqueline naar me toe om te vertellen dat ze al gesolliciteerd had op een vacature als zorg assistent”. Jacqueline voegt daaraan toe: “Voor de zorg heb je vaak diploma’s nodig maar die heb ik niet. Voor zorg assistent heb je die gelukkig niet nodig dus dat was een mooie kans”. Wanda vervolgt: “Ik vind het heel knap dat iemand zelf initiatief durft te nemen en het oude vertrouwde durft los te laten”.

“Als zorg assistent ben je veel met eten bezig”, vertelt Jacqueline. “Ontbijt regelen, tafels dekken, bewoners helpen met eten en iedereen voorzien van koffie en thee. In de avond koken we en zorgen we dat iedereen iets gezonds en lekkers op tafel heeft staan. Dat allemaal in een huiselijke sfeer”. De mensen waarmee Jacqueline werkt zijn jong dementerenden (vanaf 40 jaar) in een gevorderd stadium mét gedragsproblematiek. Een hele pittige doelgroep, maar dit is voor Jacqueline geen belemmering: “Ik had geen ervaring met dementerenden, maar het ging eigenlijk helemaal vanzelf. Het blijft wel confronterend, zeker als ik met de familie in contact ben. Het zijn veelal jonge mensen”.

Op de vraag wat ze het leukst vindt aan het werk zegt ze: “Het zorgen voor de mensen, een lach op hun gezicht toveren. Soms maak ik een dansje met ze, ga ik met ze naar de snoezelruimte of geef ik ze een massage. Het zijn echt de kleine dingen die een verschil maken voor onze doelgroep. Aan het einde van de dag ga ik naar huis met een voldaan gevoel. Ik heb niet de gemakkelijkste weg gekozen, maar wel de leukste. Ik krijg er heel veel voor terug”.

Een leuke baan doet natuurlijk al veel met je als persoon, maar het feit dat Jacqueline het druk heeft op het werk zorgt ook mentaal voor een stukje rust: “Toen ik achter de receptie zat viel ik soms stil en ging ik piekeren. Nu heb ik daar geen tijd voor. Ik ben continu bezig en heb daarom geen tijd om te piekeren of te gaan roken, dat is precies wat ik nodig heb”.

De omgang met collega’s verloopt vlekkeloos. “Het is een heel hecht team”, vertelt Jacqueline. “Laatst hebben we een cursus samen gedaan. Met de week worden we hechter”. Manager Paulina Debie omschrijft Jacqueline als iemand met een hart voor de zaak. Ze vertelt: “Ze zoekt connectie met de bewoners en met collega’s. Ze heeft een duidelijke visie en draagt dit ook uit. Aan de zorg assistenten vragen we ook om het gedrag van bewoners in de gaten te houden en te zorgen voor een rustige sfeer. Daar heeft Jacqueline ook oog voor”.

Over de toekomst heeft Jacqueline al nagedacht. Ze is nu 55 en wil nog graag tot haar pensioen bij Meander blijven werken. Ze gaat zich alvast oriënteren wat ze verder zou willen doen: “Ik denk wel aan een cursus of bijscholing, misschien als helpende. Maar voor nu ben ik helemaal tevreden”. Ondanks dat Jacqueline op een pittige afdeling werkt, kan ze goed afschakelen. “Ik wandel veel, ga regelmatig naar de sauna, kijk graag een film of serie. Ik kan heel goed ontspannen en heb geleerd om zaken van het werk achter me te laten zodra ik thuis ben”.

Jacqueline zit helemaal op haar plek en gunt anderen ook zoveel plezier op het werk. Daarom adviseert ze ook iedereen die nog niet bij een reguliere werkgever werkt: “Waag de stap! Ga na voor jezelf wat je graag zou willen, waar word je gelukkig van? Volg je hart en ga ervoor. Er valt niks te verliezen”.